موضوع: امام رضا(ع)

سؤال؟؟؟
وقتی سوالی برایتان پیش می آید چه می کنید؟ آیا تابحال شده که سوالی به ذهنتان خطور کند و پاسخ آنرا نیابید، و کم کم سوال از ذهنتان محو شود، سپس در شرایطی که اصلا به سوال خود فکر نمی کردید، به طور ناگهانی و از طریقی که انتظارش را نداشتید، پاسخ خود را بیابید؟
فکر می کنید چگونه به جواب خود رسیدید؟ و چه کسی شما را به پاسخ هدایت کرد؟
عمادالدین طبری در کتاب «الثاقب فی المناقب» آورده است: احمدبن محمّدبن ابی نصر بزنطی گوید:
من در امامت امام رضا علیه السلام تردید داشتم، نامه ای به محضرش نوشه و از حضرتش اجازه خواستم که خدمتش برسم. در دلم تصمیم داشتم وقتی خدمتش شرفیاب شدم در مورد سه آیه ای که فهم آنها برای من مشکل بود، بپرسم.

امام رضا علیه السلام و مباحثه پیرامون امامت

مأمون در باطن مي خواست كه حضرت رضا عليه السّلام در بحث با كسانى كه روبرو مى‏شود عاجز ماند و حريفش بر او غلبه كند، اگر چه در ظاهر غير اين را مي نمود، فقهاء و علماى اهل كلام نزد او گرد آمدند، و در خفا به آنان گفته بود راجع به مسأله امامت با او بحث كنيد و مناظره شما حول اين مبحث دور زند...

مونس همیشگی

در زندگی هرکدام از ما گاهی لحظات سختی پیش می آید که ابر غم دلمان را فرا می گیرد، احساس تنهایی می کنیم، از همه چیز نا امید شده و یأس وجودمان را فرا می گیرد. باخود می اندیشیم که تنهاییم، کسی را نداریم، پناهی نداریم. شاید باخود بگوییم آیا کسی هست که به یاد من باشد؟! آیا کسی هست که صدای دل مرا بشنود و به من توجّه کند؟! یا این غربت، تا زمان مرگم ادامه دارد؟ اصلاً اگر مُردم چه کنم؟ من که گنه کارم، امیدی به نجاتم نیست، راهی هم به سوی امامم ندارم پس چه کنم؟!...

[متن کامل...]'مونس همیشگی...'