|
بسم
الله الرحمن الرحیم
ولادت
با سعادت صدیقۀ صغری، زینب
کبری، سلام الله علیها را خدمت قطب عالم امکان حضرت
حجّة بن الحسن العسکری عجّل الله
تعالی فرجه الشریف تبریک و تهنیت عرض می
نماییم.
به
هر پدری که بشارت ولادت فرزندش را داده اند شاد و خرم گشته، به جز
حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام که ولادت هریک
از اولاد او سبب حزنش گردید.
در
بعضی از کتب مسطور است هنگامیکه حضرت زینب سلام الله
علیها متولّد شد امیرالمؤمنین علیه السلام
متوجّه به حجرۀ طاهره سلام الله علیها گردید، در آن
وقت حضرت امام حسین علیه السلام به استقبال پدر شتافت و عرض
کرد:
«ای
پدر بزرگوار!
همانا
خداوند کردگار خواهری به من عطا فرموده.»
امیرالمؤمنین
علیه السلام از شنیدن این سخن بی اختیار
اشک از دیده های مبارک به رخسار همایونش جاری
گردید.
چون
امام حسین علیه السلام این حال را از پدر بزرگوار
مشاهده نمود افسرده خاطر گشت، زیرا آمد پدر را بشارت دهد، بشارت
مبدّل به مصیبت گردید و سبب حزن و اندوه پدر شده، دل مبارکش
به درد آمد و اشک از دیدۀ مبارک بر رخسارش جاری گشت و
عرض کرد:
«بابا!
فدایت
شوم من شما را بشارت آوردم شما گریه می کنید، سبب
چیست و این گریستن بر کیست؟»
حضرت
امیر علیه السلام حسینش را در برگرفت و نوازش نمود
فرمود:
«نور
دیده!
زود
باشد که سرّ این گریستن آشکار و اثرش نمودار شود»(ناسخ
التواریخ، حضرت زینب کبری سلام الله علیها، ج1،
ص45)
در
اینجا اشاره به واقعۀ کربلا می فرماید.
و
همین بشارت را سلمان به پیغمبر صلّی الله علیه
وآله وسلم داده آن حضرت هم منقلب گردید.
چنان
چه در بعضی از کتب است که حضرت رسالت صلّی الله علیه
وآله وسلم در مسجد تشریف داشت، آن وقت سلمان شرفیاب خدمت شد
و آن سرور را به ولادت آن مظلومه بشارت داد و تهنیت گفت، آن حضرت
گریست و فرمود :
«ای
سلمان!
جبرئیل
از جانب خداوند جلیل خبر آورد که این مولود گرامی
مصیبتش غیر معدود باشد تا به آلام کربلا مبتلا شود، الخ»
(ناسخ
التواریخ، حضرت زینب کبری سلام الله علیها،
ج1،ص46)
(برگرفته
از کتاب خصائص الزینبیه، تألیف مرحوم سید
نورالدین جزائری، ص64-63)
|