چه
چیزی دین را فاسد می کند؟؟!!!...
گاهی
اوقات ما انسانهای متشرّع، وقتی به آدمهای اطرافمان
می نگریم و فسق و فسادی را در آنها مشاهده می
کنیم، با خود می اندیشیم:
قطعاً
دین این افراد فاسد شده و از جمله اشقیا بوده و به
دور از رحمت خدا و اهل بیت علیهم السلام می باشند،
اما آیا به راستی فسق در ظاهر فردی، دین او را
باطل می کند؟
جالب
است بدانیم آنچه که از مکتب اهل بیت علیهم السلام بر
می آید، مطلب دیگری است.
امام
کاظم صلوات الله علیه در روایتی این نکته مهم
را به ابوالمعزا گوشزد کرده اند.
ابوالمعزا
می گوید:
امام
کاظم علیه السلام فرمودند:
من
کانت له إلی الله حاجة و أراد أن یرانا و أن یعرف
موضعه من الله فلیغتسل ثلاث لیال یناجی بنا فإنّه
یرانا و یغفر له بنا و لا یخفی علیه
موضعه.
هرکس
به سوی خداوند نیازی داشته باشد و بخواهد ما را ببیند
و با موقعیّت خویش در نزد خداوند آشنا شود، بایستی
سه شب غسل نموده و با ما مناجات و گفتگو کند، در این صورت ما را
خواهد دید و به وسیله ی ما آمرزیده شده و
موقعیّتش بر او مخفی نخواهد ماند.
عرض
کردم:
آقای
من!
آیا
امکان دارد کسی که شراب خوار است شما را در خواب ببیند؟
فرمود:
لیس
النبیذ یفسد علیه دینه، إنّما یفسد علیه
ترکنا و تخلّفه عنّا، إنّ أشقی أشقیاءکم من یکذّبنا
فی الباطن بما یخبر عنّا، یصدّقنا فی الظاهر و یکذّبنا
فی الباطن.
شراب،
دین او را از بین نمی برد، آنچه باعث از بین
رفتن دین می شود ترک ما و فاصله گرفتن از ماست، به راستی
که بدبخت ترین بدبخت از شما، کسی است که به آنچه از ما خبر
می دهد، در باطنِ خود تکذیب نماید، (یعنی:)
ما
را در صورت ظاهر تصدیق می نماید، ولی در باطن
خودش ما را تکذیب می نماید.
ما
فرزندان پیامبر و رسول خدا صلی الله علیه وآله و امیر
مؤمنان علی علیه السلام و دوستان پروردگار جهانیان
هستیم.
ما
سرآغاز کتاب خداییم، دانشمندان به وسیله ی ما
لب به سخن گشودند، اگر غیر از این بود همگی گنگ می
شدند.
ما
مناره ها را برافراشتیم، و قبله را به مردم
شناساندیم.
ما
همان حجر بیت در آسمان و زمین هستیم.
بنا
غفر لآدم، و بنا ابتلی أیّوب، و بنا افتقد یعقوب، و بنا حبس
یوسف، و بنا دفع البلاء، و بنا أضاءَت الشمس.
آدم
علیه السلام به سبب ما بخشیده شد، ایّوب (پیامبر)
به
سبب ما مبتلا گشت، یعقوب به سبب ما یوسفش را گم کرد، و یوسف
به سبب ما به زندان افتاد.
بلا
به سبب ما دفع می شود و آفتاب به سبب ما نورافشانی می
نماید.
اسامی
ما در عرش پروردگارمان نوشته شده است، در آنجا نوشته:
محمّد
خیر النبیّین، و علیّ سیّد الوصیّین،
و فاطمة سیّدة نساء العالمین؛
محمّد
(صلی
الله علیه وآله)
بهترین
پیامبران، علی (علیه
السلام)
سرور
جانشینان، فاطمه (علیهاالسلام)
بانوی
بانوان جهانیان است...
من
أحبّنا و تبرّأ من عدوّنا کان معنا، و ممّن فی الظلّ الممدود و الماء
المسکوب.
هرکس
ما را دوست بدارد و از دشمنان ما بیزاری جوید، با ما
خواهد بود، و جزو کسانی است که در بهشت در سایه ی
بلند درختان و در کنار نهر آب های زلال و روان خواهد بود...
به
راستی که خداوند میان پیامبران و اوصیاء در علم
و طاعت اشتراک قرار داده است.(1)
پس
هرکس خواستار حفظ دین خود می باشد باید به اتصال به
اهل بیت علیهم السلام اهتمام بورزد و برای عرض حاجت و
استغفار به درگاه ربوبی، از باب اهل بیت عصمت و طهارت وارد
شده و ایشان را وسیله تقرّب به خدای متعال قرار دهد،
و هر آنچه از ایشان به وی رسیده را تصدیق کند،
که در غیر این صورت از جمله اشقیا خواهد بود.
البته
نکته مهمّی که در اینجا لازم به ذکر است این است که
گناه و فسق باعث قساوت قلب شده و کم کم نور ولایت اهل بیت
علیهم السلام از فرد فاسق گرفته خواهد شد.
پس
برای رسیدن به سعادت ابدی و همنشینی با
اهل بیت علیهم السلام در آخرت، هرکدام ازما باید هم
اهل بیت علیهم السلام را با تمام وجود دوست بداریم، و
هم عمیقاً از دشمنانشان بیزاری بجوییم، و
همچنین از عمل به آنچه ایشان نمی پسندند اجتناب
بورزیم.
1.الإختصاص:ص88-87؛
بحارالأنوار:ج26
ص256
ح32؛
ترجمه کتاب القطره:
ج2
ص661-663
ح18.
| 
